Waarom Spanje op mijn lijst stond
Ik hoor het al jaren van jagers om me heen: Spanje is anders. Niet alleen het klimaat en het landschap, maar de hele manier waarop er gejaagd wordt. Wie in Nederland of Vlaanderen gewend is aan de aanzit of de drukjacht op kleine schaal, komt in Spanje een jachtcultuur tegen die op een heel andere leest is geschoeid. Dat begint bij de montería.
De montería: drijfjacht op Spaanse schaal
Een montería is een traditionele grootschalige drijfjacht op wild zwijn en edelhert, met wortels in Andalusië en de rest van Zuid-Spanje. Het seizoen loopt grofweg van half oktober tot half februari.
Wat een montería onderscheidt van een gewone drukjacht is de schaal en de rolverdeling. Rehaleros, de hondengeleiders, sturen roedels van tien tot twintig honden (de rehala) door dichtbegroeid terrein om het wild in beweging te krijgen. Ondertussen staat een lange linie van monteros, de gewapende jagers, op vaste posten (puestos) opgesteld rond het drijfgebied. Postores regelen wie waar staat en zorgen dat de linie op tijd en veilig bezet is. Aan het einde komt het wild, opgejaagd door de honden, de posten voorbij en pas dan wordt er geschoten. Arrieros, vaak te paard of met muildieren, halen het geschoten wild na afloop op.
Het resultaat is net zoveel een sociaal evenement als een jachtdag. Er hoort een ontbijt bij, vaak in traditionele kledij, en aan het eind van de dag wordt het geschoten wild verzameld en geteld. Voor een buitenlandse jager is een montería vooral een kennismaking met hoe serieus en hoe georganiseerd deze traditie is — het is geen jacht die je even improviseert, en dat is precies waarom het de moeite waard is.
Vier bergen, vier steenbokken
De tweede grote reden waarom jagers naar Spanje trekken is de Spaanse steenbok (Capra pyrenaica). In de jachtwereld wordt gesproken van vier ondersoorten, elk gebonden aan een eigen bergketen, en het compleet krijgen ervan staat bekend als de Spanish Ibex Grand Slam.
De Gredos-bok leeft centraal, in de Sierra de Gredos en de Sierra de Guadarrama, niet ver van Madrid. De Beceite-bok zit in het noordoosten, in de bergen rond Teruel, Tarragona en Castellón. Verder naar het zuidoosten vind je de Sierra Nevada-bok, in het gebergte bij Granada en verder richting Cazorla. En helemaal in het zuiden, rond Ronda in de provincie Málaga, leeft de Ronda-bok, in de Sierra de Grazalema en de Sierra de las Nieves.
Vier totaal verschillende landschappen dus, van besneeuwde hoogvlaktes tot droge kalksteenbergen vlak bij de kust. Wie alle vier wil jagen, plant dat meestal over meerdere reizen verspreid, simpelweg omdat de gebieden ver uit elkaar liggen en elk hun eigen seizoen en vergunningensysteem hebben.
Geen landelijk stelsel — en dat is precies het punt
Dit laatste raakt aan iets dat je als buitenlandse jager echt moet snappen voordat je een reis boekt: Spanje heeft geen landelijke jachtstandaard. Vergunningen, seizoenen en de eisen om te mogen jagen worden per autonome regio (comunidad autónoma) vastgesteld — Andalusië, Castilla-La Mancha, Aragón, Extremadura, ze hebben allemaal hun eigen regels. Er bestaat een interautonomische jachtvergunning die in sommige regio's onderling erkend wordt, maar die dekt niet automatisch het hele land.
We zagen dit patroon al eerder terug toen we voor Hunters Club de kosten en opzet van het jachtexamen in verschillende Europese landen op een rij zetten: Europa is op jachtgebied een lappendeken, en Spanje is daar zelf ook weer een lappendeken binnen. Dat betekent in de praktijk dat je de regels van de specifieke regio waar je gaat jagen moet checken, en niet zomaar aanneemt dat wat in de ene provincie geldt ook elders opgaat.
Praktisch: wapens en organisatie
Voor Europese jagers is de Europese Vuurwapenpas het startpunt om een eigen geweer mee te nemen, aangevuld met de nodige douanepapieren en tijdelijke invoervergunning. Veel jagers kiezen ervoor om lokaal een geweer te huren — dat scheelt gedoe aan de grens en is bij de meeste georganiseerde jachten gewoon mogelijk. Voor niet-Europese jagers komt er meestal extra documentatie bij.
Ga voor de exacte eisen altijd te rade bij de regionale jachtautoriteit of bij een lokale outfitter — dat verschilt echt per regio en per jachtvorm, en de details veranderen ook wel eens.
Via Hunters Club
Zelf een montería meemaken of een van de vier steenbokken jagen hoeft niet ingewikkeld te zijn om te regelen. Via de hunting-trips marktplaats van Hunters Club vind je georganiseerde jachtreizen naar bestemmingen als Spanje, met outfitters die het regionale kluwen aan regels al voor je hebben uitgezocht. Dat scheelt een hoop uitzoekwerk, en je begint je reis met net iets meer vertrouwen dat de logistiek klopt.
Foto: Arturo de Frias Marques, via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
